Laten we het meteen zeggen, want dat is het enige wat telt. Een diamanttester op basis van warmtegeleiding maakt geen onderscheid tussen een labgroeidiamant en een gedolven diamant. Veel Nederlandstalige pagina's beweren het tegendeel. Dat klopt niet. Deze apparaten antwoorden "diamant" of "geen diamant", meer niet. Dit artikel legt uit wat wel werkt, hoe je een IGI certificaat leest en waarom gekleurde diamanten extra aandacht verdienen.

Met het blote oog en met de loep: onmogelijk

Een labgroeidiamant is gekristalliseerde koolstof. Een gedolven diamant ook. Dezelfde structuur. Dezelfde hardheid 10. Dezelfde brekingsindex. Dezelfde dispersie, dus hetzelfde vuur.

Er bestaat geen enkel visueel verschil tussen de twee. Niet in kleur, niet in schittering, niet in gedrag in het licht.

Eén punt verdient het om ronduit gezegd te worden, want veel content suggereert het tegendeel. Een juwelier "ziet" het verschil niet. Zelfs met een loep 10x geeft het bekijken van de insluitsels geen betrouwbaar antwoord. Sommige insluitsels komen statistisch vaker aan de ene dan aan de andere kant voor. Vaak betekent niet doorslaggevend.

Die onmogelijkheid is geen probleem. Het is het bewijs dat een labgroeidiamant echt een diamant is. Een imitatie herken je wel. Daar hebben we het over in ons artikel over hoe je een diamant herkent.

De mythe van de diamanttester op warmtegeleiding

Dit is het slechtst behandelde punt van het hele web, en de hoofdinvalshoek van dit artikel.

Een zakformaat tester meet de warmtegeleiding van de steen. Diamant geleidt warmte beter dan bijna elk ander materiaal. Het apparaat zet een verwarmde punt op de steen en meet hoe snel de warmte wordt afgevoerd.

Wat de tester je vertelt: deze steen is diamant, of hij is het niet. Hij sluit kubisch zirkonia en glas uit, die slecht geleiden.

Wat de tester je niet vertelt: of de diamant gekweekt of gedolven is. En dat om een voor de hand liggende reden. Beide zijn diamant. Ze geleiden warmte precies hetzelfde. Het apparaat heeft fysiek geen enkele manier om ze te onderscheiden.

Modellen met twee sondes voegen een meting van de elektrische geleiding toe. Die dient om moissaniet uit te sluiten, dat de warmtetest doorstaat. Over de herkomst van de steen zegt ze niets.

Geen enkele consumententester toont "lab" of "natuurlijk". Als een verkoper beweert met een tester te hebben vastgesteld dat een steen natuurlijk is, vergist hij zich of misleidt hij je.

Professionele screeningapparaten bestaan wel degelijk. Hun logica is anders: ze scheiden stenen die overeenkomen met een gedolven diamant van stenen die naar het laboratorium moeten. Een uitkomst "door te sturen" is een richting, geen oordeel.

De inscriptie op de rondist: de echte aanwijzing

De rondist is de rand van de steen, de band die het bovenste deel van het onderste deel scheidt. Daar graveren de laboratoria hun inscriptie met een laser.

Die inscriptie is microscopisch klein en onzichtbaar met het blote oog. Je hebt een goede loep nodig, vaak een microscoop, en strijklicht. Nog een beperking: bij een gezet sieraad kunnen de klauwtjes de inscriptie bedekken en onleesbaar maken zonder de steen uit te zetten.

De inhoud van de inscriptie is veranderd, en de Nederlandstalige pagina's hebben dat niet opgepikt.

Bij IGI heeft de voluit geschreven vermelding plaatsgemaakt voor een verkorte vorm. De inscriptie bestaat nu uit het IGI logo, de letters "LG" en het rapportnummer. Een recente IGI steen kan dus geen enkel leesbaar woord dragen. Dat betekent niet dat hij niet gecertificeerd is. Je moet het nummer noteren en het online controleren. Schrijven dat "je alleen maar naar de vermelding LAB GROWN op de rondist hoeft te zoeken" klopt niet meer voor IGI stenen.

GIA, het andere toonaangevende gemmologische laboratorium, hanteert van zijn kant een inscriptie met een eigen rapportnummer. De conventies verschillen van laboratorium tot laboratorium. Het eerste dat je moet vaststellen, is dus welk laboratorium het rapport heeft afgegeven.

Bij Lauredi zijn de stenen IGI gecertificeerd. Voor onze sieraden is het dus de controledienst van IGI die je moet raadplegen.

Het stappenplan in vijf minuten, met het sieraad in de hand

De concrete werkwijze vraagt niet meer dan een loep en een telefoon.

Stap 1. Zoek uit welk laboratorium het rapport heeft afgegeven, vermeld op het certificaat dat je bij aankoop krijgt. IGI, GIA, HRD: elk heeft zijn eigen online controledienst.

Stap 2. Zoek de inscriptie op de rondist. Loep met sterke vergroting, strijklicht, langzaam draaien. Noteer het nummer. Als de zetting de rondist bedekt, ga je naar stap 3.

Stap 3. Voer het rapportnummer in bij de online controledienst van het afgevende laboratorium. Het volledige rapport verschijnt.

Stap 4, de belangrijkste en de meest vergeten stap. Vergelijk het rapport op het scherm met de steen die je vasthoudt. Klopt het gewicht? Is de slijpvorm dezelfde? Komen de afmetingen in millimeter overeen? Een echt certificaat bij een andere steen is een bekend geval. Het nummer alleen bewijst niets.

Stap 5. Is de inscriptie onleesbaar of afwezig en blijft de twijfel, dan is er maar één uitweg: de steen laten analyseren door een gemmologisch laboratorium. Een juwelier kan die inzending regelen.

Een certificaat van een labgroeidiamant lezen in 2026

Het landschap van de certificaten is onlangs verschoven. Twee ontwikkelingen komen in bijna geen enkele Nederlandstalige tekst voor.

Eerste ontwikkeling, bij GIA. In het najaar van 2025 heeft GIA zijn rapportsysteem voor labgroeidiamanten aangepast. De klassieke graderingen van de 4C's maken plaats voor twee beschrijvende categorieën, "Premium" en "Standard". Een recent GIA rapport over een gekweekte steen leest dus niet meer als een rapport van een gedolven diamant. Kijk naar de datum van afgifte van het document voordat je de vermeldingen interpreteert.

Tweede ontwikkeling, bij IGI. IGI heeft de vermelding op de rondist gewijzigd. De voluit geschreven formule heeft plaatsgemaakt voor een verkorte inscriptie, van het type "LG" gevolgd door het rapportnummer, samen met het logo van het laboratorium. Een IGI steen kan dus perfect gecertificeerd zijn zonder een expliciete tekstvermelding te dragen. IGI blijft overigens rapporten afgeven met kleur- en zuiverheidsgraden.

Dit beleid evolueert. Wij verwoorden het zoals wij het vandaag begrijpen. Twijfel je over een specifiek document, dan is de online controledienst van het afgevende laboratorium doorslaggevend, niet een blogartikel.

Wat alleen een gemmologisch laboratorium kan uitmaken

Als er geen certificaat en geen leesbare inscriptie is, komt het enige betrouwbare antwoord van een goed uitgerust laboratorium. Dit gebeurt daar, zonder nodeloos jargon.

Fotoluminescentie. De steen wordt gekoeld en met een laser aangeslagen. Diamant zendt licht terug volgens signaturen die samenhangen met zijn atomaire defecten. Die signaturen verschillen naargelang de wijze van vorming.

Infrarood en ultraviolet zichtbare spectroscopie. Er wordt gemeten hoe de steen licht absorbeert. Het absorptieprofiel toont de hoeveelheid en de configuratie van stikstof en boor.

Fluorescentiebeeldvorming onder diep ultraviolet. De meest sprekende methode. De groeipatronen van het kristal worden zichtbaar. Een diamant gemaakt via chemische dampdepositie toont evenwijdige lagen. Een diamant gemaakt onder hoge druk en hoge temperatuur toont geometrische sectoren.

Er bestaan secundaire aanwijzingen, die op zichzelf nooit iets bewijzen. Sommige stenen die onder hoge druk zijn gemaakt, bevatten kleine metaalinsluitsels uit het groeimiddel, die soms reageren op een sterke magneet. Ook een ongewone fosforescentie kan de aandacht trekken. Dat zijn signalen, geen oordelen.

Gekleurde diamanten, het geval dat niemand behandelt

Het hele web heeft het over de witte diamant. Terwijl er bij gekleurde stenen het meest op het spel staat.

Eerste punt, financieel. Het prijsverschil tussen een gedolven gekleurde diamant en een gekleurde labgroeidiamant is veel groter dan bij wit. Een intens natuurlijk geel of blauw is uiterst zeldzaam in de mijn. Je vergissen in de herkomst kost dus veel meer.

Tweede punt, technisch. Bij een gekleurde diamant zijn er twee vragen in plaats van één. Is de steen gekweekt of gedolven? En komt zijn kleur uit de groei of uit een behandeling die achteraf is toegepast? Een behandeling na de groei is legitiem, maar ze moet op het certificaat vermeld staan. Zoek dus de regel over de herkomst van de kleur.

Derde punt, gemmologisch. De analyse is complexer bij een gekleurde steen. De elementen die de tint geven, stikstof voor geel, boor voor blauw, laten spectrale signaturen na die geïnterpreteerd moeten worden. Dat is werk voor een expert.

Bij Lauredi zijn al onze gekleurde stenen IGI gecertificeerde labgroeidiamanten. We schrijven het op de productpagina en op de factuur. Bekijk onze diamanten of de collectie Mme La Marquise.

Waarom deze vraag je niet ongerust hoeft te maken

Veel content behandelt dit onderwerp op een angstige toon. Wij doen het liever omgekeerd.

Als je je die vraag stelt, is dat vaak omdat je een oud stuk hebt geërfd. In dat geval zit het antwoord in de kalender. De grootschalige productie van labgroeidiamanten van juweelkwaliteit is recent. Een oud sieraad bevat hoogstwaarschijnlijk een gedolven steen.

Gaat je twijfel over een verkoper, dan is de echte bescherming geen test maar een document. Een certificaat van een onafhankelijk laboratorium met een online controleerbaar nummer, en een factuur met de exacte benaming van de steen. Vraag allebei op voordat je koopt. Bij onze gecertificeerde diamanten krijg je die twee documenten standaard mee.

Tot slot: een labgroeidiamant is geen afgeprijsde diamant. Zelfde materiaal, zelfde hardheid, zelfde levensduur. Hij verdient dezelfde zorg en dezelfde documenten als een gedolven steen. Ons artikel over de milieu-impact van beide ketens behandelt dat onderwerp in detail.

Wat je moet onthouden

Wat niet werkt: het blote oog, de loep, tests thuis en vooral de tester op warmtegeleiding. Die laatste sluit zirkonia en glas uit. Hij zal nooit zeggen of een diamant gekweekt of gedolven is.

Wat wel werkt: het rapportnummer dat op de rondist is gegraveerd, online gecontroleerd bij het afgevende laboratorium en daarna vergeleken met de steen in je hand. Lukt dat niet, dan een analyse in een gemmologisch laboratorium.

Bij een gekleurde steen komt er één vraag bij. Waar komt de tint vandaan? Groei of behandeling? Het certificaat moet het zeggen.

Verder lezen. Over echte imitaties, die je niet moet verwarren met een labgroeidiamant, lees echte versus nepdiamanten. Voor de budgetvraag zie ons overzicht van de prijs van een gekleurde diamant. En voor wat een merkverhaal echt garandeert, lees ethische sieraden, wat het woord garandeert.

Veelgestelde vragen

Herkent een diamanttester een labgroeidiamant?

Nee. Een tester op warmtegeleiding geeft alleen aan of de steen diamant is of niet. Een gekweekte en een gedolven diamant geleiden warmte op identieke wijze, dus het apparaat haalt ze noodzakelijkerwijs door elkaar. Hij dient om zirkonia en glas uit te sluiten, meer niet.

Kan een juwelier een labgroeidiamant met een loep herkennen?

Nee, niet betrouwbaar. Sommige insluitsels komen vaker voor in de ene soort steen dan in de andere, maar geen enkele is doorslaggevend. Een serieuze vakman verwijst je naar een gemmologisch laboratorium in plaats van er zelf over te oordelen.

Hoe weet je of een diamant uit het lab komt zonder certificaat?

Zoek eerst met een loep en onder strijklicht naar een laserinscriptie op de rondist. Ontbreekt die of bedekt de zetting hem, dan is de enige betrouwbare weg een inzending naar een gemmologisch laboratorium. Een juwelier kan dat voor je regelen.

Hoe lees je het certificaatnummer op de rondist?

Je hebt een loep met sterke vergroting en strijklicht nodig, en je draait de steen langzaam rond. De inscriptie is microscopisch klein en onzichtbaar met het blote oog. Zodra je het nummer hebt, voer je het in bij de online controledienst van het afgevende laboratorium.

Wat moet je controleren op een certificaat van een labgroeidiamant?

De naam van het laboratorium, het rapportnummer, de expliciete vermelding van de wijze van vorming, het gewicht, de vorm en de afmetingen. Vergelijk die gegevens daarna met de steen die voor je ligt. Bij een gekleurde steen controleer je ook de herkomst van de kleur.

Kun je een CVD diamant onderscheiden van een HPHT diamant?

Ja, maar alleen in een laboratorium. Fluorescentiebeeldvorming onder diep ultraviolet toont de groeipatronen: evenwijdige lagen bij het dampdepositieproces, geometrische sectoren bij het hogedruk en hogetemperatuurproces. Geen enkele test thuis geeft die informatie.

Fiona